“આ સાહેબ માટે એક છપ્પન ઈચનો ઝબ્બો બતાવ… ” એક ટાલિયા સજજને થોડા કરડાકીભર્યા સ્વરે કહયૂ.અનુભવી સેલ્સમેનના આંખો સાહેબને જોઈ રહી અને કહયુ. “છપ્પન ઈંચ સાહેબને બહુ ઘઘ્ઘો પડે.. બહુ બહુ તો અઠયાવીસ ઈંચ.. ” અને સાહેબની સાથે આવેલા ભાઈ ગરમ થયા.. “એમને પહેરવા માટે નથી જોઈતો ખાલી બતાવવા માટે જોઈએ છીએ..”
“તો ઠીક.. પણ મારી પાસે એકજ પીસ પડ્યો છે”
દુકાનદારે કહયુ..
“વાંધો નહી પેક કરી દે ઈમરજન્સી છે”ભાઈએ કહયુ
” એટલે?” સેલ્સમેને કારણ વગરની છે ઉત્સુકતા બતાવી. ભાઇને નહોતુ કહેવુ તોય બોલ્યા.. આમ તો છેલ્લા છ વરસથી સાહેબની અગાસીમા સાહેબનો ઝબ્બો વરગણીએ સૂકાતો જ રહેતો. પણ છેલ્લે થયેલા આવેલા વાવાઝોડાએ સાહેબનો ઝબ્બો ઉડાડી મૂક્યો.. એવો ગુમ થયો કે ખુદ સાહેબને ખબર ના પડી..” ભાઈએ વ્યથિત સ્વરે કહ્યુ. એમની આંખોમાં અચાનક ધસી આવેલા આંસુ ખૂબજ આંગતૂંક લાગતા હતા.. એમણે ફરી આદ્ર સ્વરે કહ્યુ..
” અત્યારે તો 56 ઈંચના ઝબ્બા ના સ્થાને કશુક ભળતુ સળતુ કપડુ વરગળી ઉપર ટાંગીને આવ્યા છીએ..” દુકાનદાર વાતની ગંભીરતા સમજયો. બંનેની મજબૂરી પણ સમજયો. થોડીવારમા તે ઝબ્બો લઇને પાછો ફર્યો.. અને ઘણી દિલગિરી સાથે કહયુ
” માફ કરજો પણ પીસ થોડો ડિફકટિવ છે”
“એટલે? ” ભાઈ એ કહયુ
” બગલમાથી થોડોક ફાટી ગયો છે.. ”
” ચાલશે… પેક કરો.. “પહેલી વાર સાહેબ બોલ્યા સાહેબના અવાજ મા ઉતાવળ હતી. અને ઝબ્બો પેક થઇ ગયો…..
…. સાહેબને દુકાનની બહાર ઉભા રાખી પેલા કરડા અવાજવાળા ભાઇ સેલ્સમેન પાસે પાછા આવ્યા..
” આ જ માપવાળો એક ઝબ્બો મારા માટૈ પણ મંગાવી રાખજે.. કોનેખબર ક્યારે કામ આવે..” એમ કહી આંખ મિચકારતા ખડખડાટ હસી પડયા
ડો. સ્વપ્નિલ કેશવલાલ મહેતા
